روش‌های کار

اسپرینت چیست؟ راهنمای برنامه‌ریزی و اجرای اسپرینت در تیم

اسپرینت قلب اسکرام است: بازه‌ای کوتاه و ثابت که در آن تیم بر یک هدف مشخص متمرکز می‌شود و در پایانش، نتیجه‌ای قابل ارائه تحویل می‌دهد. این راهنما نشان می‌دهد اسپرینت چگونه درست چیده و درست اجرا می‌شود.

تیم محتوای بی‌پلن · ۱۵ مهر ۱۴۰۵ · ۹ دقیقه مطالعه

اسپرینت چیست؟

اسپرینت (Sprint) بازه‌ای زمانی با طول ثابت، معمولاً یک تا چهار هفته، است که تیم در آن مجموعه‌ای از کارهای مشخص را به سرانجام می‌رساند. هر اسپرینت یک هدف دارد، با جلسه‌ی برنامه‌ریزی آغاز می‌شود و با بازبینی و گذشته‌نگری پایان می‌یابد. اسپرینت بعدی بی‌درنگ پس از آن آغاز می‌شود؛ پس کار تیم به ضرب‌آهنگی منظم و قابل پیش‌بینی تبدیل می‌شود.

اسپرینت مهم‌ترین مفهوم چارچوب اسکرام است. اگر هنوز میان اسکرام و کانبان مردد هستید، مقایسه‌ی کانبان و اسکرام را بخوانید.

اسپرینت چند هفته باشد؟

رایج‌ترین طول اسپرینت دو هفته است. اسپرینت کوتاه‌تر بازخورد سریع‌تری می‌دهد ولی سهم جلسه‌ها را از زمان تیم بیشتر می‌کند؛ اسپرینت بلندتر فرصت کار عمیق‌تر می‌دهد ولی خطاها دیرتر آشکار می‌شوند. قاعده‌ی سودمند این است:

  • یک هفته: محصولی تازه با عدم قطعیت زیاد، یا تیمی که هنوز در حال یافتن ضرب‌آهنگ خود است.
  • دو هفته: گزینه‌ی پیش‌فرض بیشتر تیم‌های نرم‌افزار و محصول.
  • سه یا چهار هفته: کارهایی که ذاتاً طولانی‌اند و بازخورد زودتر ارزشی نمی‌سازد.

طول اسپرینت را یک بار انتخاب کنید و ثابت نگه دارید. تغییر مداوم آن، مقایسه‌ی اسپرینت‌ها و یادگیری از آن‌ها را ناممکن می‌کند.

چهار رویداد هر اسپرینت

۱. برنامه‌ریزی اسپرینت

تیم در آغاز اسپرینت به دو پرسش پاسخ می‌دهد: چرا این اسپرینت ارزشمند است (هدف اسپرینت) و چه کارهایی برای رسیدن به آن لازم است. مالک محصول اولویت‌ها را پیشنهاد می‌کند و تیم، بر پایه‌ی ظرفیت واقعی خود، تعیین می‌کند چه مقدار کار را می‌پذیرد.

۲. جلسه‌ی روزانه

گفت‌وگویی پانزده‌دقیقه‌ای برای هماهنگی، نه گزارش‌دهی به مدیر. پرسش اصلی این است که آیا تیم در مسیر هدف اسپرینت است و چه مانعی بر سر راه قرار دارد. بسیاری از تیم‌ها بخشی از این گفت‌وگو را به گزارش نوشتاری روزانه سپرده‌اند.

۳. بازبینی اسپرینت

در پایان اسپرینت، آنچه ساخته شده به ذی‌نفعان نشان داده می‌شود و بازخورد آن‌ها برای اسپرینت بعدی گردآوری می‌شود. بازبینی نمایش رسمی نیست؛ جلسه‌ای کاری است برای تصمیم درباره‌ی گام بعد.

۴. گذشته‌نگری

تیم به‌جای محصول، به شیوه‌ی کار خود می‌نگرد: چه چیزی خوب پیش رفت، چه چیزی مانع شد و در اسپرینت بعد کدام تغییر مشخص را می‌آزماییم. گذشته‌نگری بدون اقدام، تنها گفت‌وگوست.

هدف اسپرینت: آنچه اغلب فراموش می‌شود

بسیاری از تیم‌ها اسپرینت را فهرستی از کارها می‌بینند. اما اسپرینتِ بی‌هدف، صرفاً بازه‌ای زمانی است. هدف اسپرینت جمله‌ای کوتاه است که توضیح می‌دهد این دو هفته چه تغییری پدید می‌آورد؛ مثلاً «کاربر بتواند بدون تماس با پشتیبانی، رمز عبور خود را بازیابی کند». وقتی کاری غیرمنتظره پیش می‌آید، همین هدف تعیین می‌کند کدام کار کنار گذاشته شود.

هدف اسپرینت خود باید به هدفی بزرگ‌تر وصل باشد. در راهنمای OKR توضیح داده‌ایم این زنجیره چگونه از هدف فصلی تا کار روزانه امتداد می‌یابد.

ظرفیت و تخمین

تیم‌ها معمولاً اندازه‌ی کارها را با امتیاز (Story Point) می‌سنجند؛ عددی نسبی که پیچیدگی و عدم قطعیت را با هم نشان می‌دهد، نه ساعت دقیق را. مجموع امتیازهایی که تیم در چند اسپرینت گذشته به پایان رسانده، سرعت تیم نام دارد و پایه‌ی واقع‌بینانه‌ای برای پذیرش کار در اسپرینت بعدی است.

  • ظرفیت را بر پایه‌ی میانگین سه اسپرینت اخیر تعیین کنید، نه بهترین آن‌ها.
  • مرخصی‌ها و تعطیلات را از ظرفیت کم کنید.
  • بخشی از ظرفیت را برای کارهای پیش‌بینی‌نشده کنار بگذارید.
  • سرعت تیم را برای مقایسه‌ی تیم‌ها با یکدیگر به کار نبرید؛ امتیاز هر تیم مقیاس خودش را دارد.

خطاهایی که اسپرینت را بی‌اثر می‌کند

  • پذیرش کار بیش از ظرفیت: اسپرینتی که همیشه نیمه‌تمام می‌ماند، اعتماد ذی‌نفعان و انگیزه‌ی تیم را با هم فرسوده می‌کند.
  • تغییر دامنه در میانه‌ی اسپرینت: اگر هر روز کار تازه‌ای افزوده شود، اسپرینت عملاً وجود ندارد. کار فوری را آگاهانه و با کنار گذاشتن کاری هم‌اندازه بپذیرید.
  • کارهای بزرگ و تقسیم‌نشده: کاری که در یک اسپرینت جا نمی‌شود، باید پیش از برنامه‌ریزی شکسته شود.
  • گذشته‌نگری تشریفاتی: اگر هر بار همان مشکل تکرار می‌شود، گذشته‌نگری کارکرد خود را از دست داده است.
  • انتقال خودکار کارهای ناتمام: کار ناتمام را دوباره ارزیابی کنید؛ شاید دیگر اولویت نداشته باشد.

اسپرینت در بی‌پلن

در بی‌پلن هر اسپرینت یک [برنامه](/features/goals) است: با تاریخ شروع و پایان، هدفی که برنامه زیر آن قرار می‌گیرد و ستون‌های برد کانبان مخصوص خودش، مانند «در حال انجام»، «بازبینی» و «آماده‌ی انتشار». هر وظیفه امتیاز و تخمین زمان دارد، زمان واقعی روی همان وظیفه ثبت می‌شود و وضعیت و پیشرفت هر برنامه در گزارش‌ها پیش چشم است.

پرسش‌های رایج

اسپرینت با برنامه‌ی کاری معمولی چه تفاوتی دارد؟

اسپرینت طول ثابت، هدف مشخص و پایان قطعی دارد و پس از هر اسپرینت، تیم درباره‌ی شیوه‌ی کار خود بازنگری می‌کند. همین چرخه‌ی تکرارشونده است که آن را از یک فهرست کار زمان‌دار متمایز می‌کند.

اگر کار اسپرینت تمام نشود چه باید کرد؟

اسپرینت تمدید نمی‌شود. کارهای ناتمام دوباره ارزیابی می‌شوند و در صورت اولویت، به اسپرینت بعدی می‌روند. علت ناتمام ماندن موضوع مناسبی برای گذشته‌نگری است.

آیا تیم‌های غیرنرم‌افزاری هم می‌توانند اسپرینتی کار کنند؟

بله. تیم‌های بازاریابی، محتوا و طراحی نیز از ضرب‌آهنگ دوهفته‌ای و هدف مشخص سود می‌برند؛ به شرط آنکه کارشان بیشتر پروژه‌ای باشد تا درخواست‌های لحظه‌ای.

در بی‌پلن

مقاله‌های مرتبط

تیمتان را همین امروز روی بی‌پلن بیاورید

هر هدف، مسیری روشن تا نتیجه دارد؛ بی‌پلن آن مسیر را پیش چشم شما می‌گذارد.

شروع رایگان